شمارهٔ ۲۹

برداشت: خر از روستایی فرار کرد و در اثر این فرار، چیزی از او جدا شد و پریشان شد.

برداشت: در بیابان، وقتی الاغی تند می‌دوید، صدای بلندی می‌زد و به زمین می‌افتاد.

برداشت: بسیار خسته و ش tired از درد و رنج و سختی‌های زندگی شده‌ام؛ احساس می‌کنم که تحت فشار و بار مشکلات قرار دارم و دیگر نمی‌توانم ادامه دهم.

برداشت: خوشحالی و لذت را تجربه می‌کنم، زیرا از اکنون به دنبال خواسته‌ها و خوشی‌های خودم هستم.

برداشت: روستایی که مانند خر زحمت می‌کشد و از دست رفتن چیزی را تجربه کرده، با ناامیدی می‌گوید: «ای کسی که کارهای ناپسند انجام می‌دهی، من هنوز صبر و بردباری دارم.»

برداشت: اگر بخواهی در وقت مناسب سخن بگویی، باید به جای اینکه خود را به بیراهه بیندازی، از اساس درست و به جا قدم برداری.

برداشت: من این سخنان بی‌معنی را به شوخی نگفتم، پس جدی باش و این حرف‌ها را کنار بگذار.

برداشت: مرد نادان در روزی که درمانده و ناامید است، باز هم با خیال راحت زندگی می‌کند و به کارهایش ادامه می‌دهد.

برداشت: اگر چیزی را ندهی که ارزشش را داشته باشد، انتظار نداشته باش که ظرفت پر شود.