شمارهٔ ۲۲

در این بیت، شاعر به مفهوم هوشمندی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر انسان تنها به جمع‌آوری مال بپردازد، ممکن است به مشکلاتی دچار شود و احساس خفگی کند. او از تجربه خود می‌گوید که داشتن مال زیاد باعث نگرانی و ترس شده بود، اما وقتی که از آن دست کشید و از فکر جمع‌آوری آن آزاد شد، آرامش و راحتی را پیدا کرد.