مثنویات

شمارهٔ ۱۷

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

سگ بر آن آدمی شرف دارد

کاو دل دوستان بیازارد

۲

این سخن را حقیقتی باید

تا معانی به دل فرود آید

۳

آدمی با تو دست در مطعوم

سگ ز بیرون آستان محروم

۴

حیف باشد که سگ وفا دارد

و آدمی دشمنی روا دارد

بازگشت به سروده‌های سعدی