مثنویات

شمارهٔ ۷

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یکی را دیدم اندر جایگاهی

که می‌کاوید قبر پادشاهی

۲

به دست از بارگاهش خاک می‌رفت

سرشک از دیده می‌بارید و می‌گفت

۳

ندانم پادشه یا پاسبانی

همی بینم که مشتی استخوانی

بازگشت به سروده‌های سعدی