شمارهٔ ۴

در این بیت، شاعر به باریکی موی سر اشاره می‌کند و می‌گوید که اهل نظر برای این باریکی اهمیت قائل می‌شوند. وقتی این مو تنهاست، کمتر به نظر می‌رسد، اما وقتی با زنجیر پر شود، محکم‌تر و واقعی‌تر به نظر می‌آید. به نوعی، این بیان نشان‌دهنده‌ی عمق و پیچیدگی برخی چیزهاست که وقتی در میان دیگر چیزها قرار می‌گیرند، ارزش و اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.