شمارهٔ ۲

این بیت‌ها به این موضوع اشاره دارند که وقتی چیزی به همه داده می‌شود، هیچ‌کس نمی‌تواند کاملاً راضی باشد و برخی از افراد ممکن است بی‌نصیب بمانند. بنابراین، باید فکری به حال همگان کرد تا در بین آن‌ها اختلافی ایجاد نشود. همچنین، اگر چیزی به یکی اضافه شود، لازم است که به دیگران هم به تناسب داده شود تا انصاف برقرار گردد.