شمارهٔ ۲۱۶

برداشت: به نظرم رسید که وقتی به چشم فکر و تدبیر نگاه می‌کنم، نمی‌توانم چیز بهتری از سکوت و آرامش پیدا کنم.

برداشت: نمی‌گویم که دهانت را ببند و چشمانت را ببند، اما هر موقعیتی نیاز به گفتاری مناسب دارد.

برداشت: زمانی بود که علم و تعلیم معانی آسمانی به انسان کمال و ارتقاء می‌بخشید.

برداشت: در دوره‌ای، شعر و شطرنج و داستان‌ها وجود داشتند که می‌توانستند احساس ناراحتی و کسالت را از ذهن دور کنند.

برداشت: خداوندی وجود دارد که ویژگی‌های منحصر به فردش هرگز دچار تغییر و تحول نمی‌شود.