بس دست دعا بر آسمان بود
تا پای برآمدت به سنگی
شاعر در این بیت درخواست دعا و امیدواری دارد و میگوید که در راه زندگی ممکن است با خطرات و چالشهایی مواجه شویم. او به یک گرگ (نماد خطر) هشدار میدهد که ممکن است یک پلنگ (سمبل خطر بزرگتر) ناگهان به او حمله کند و او را غافلگیر کند. این بیان نشاندهنده ناپایداری و unpredictability زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بس دست دعا بر آسمان بود
تا پای برآمدت به سنگی
ای گرگ نگفتمت که روزی
ناگه به سر افتدت پلنگی؟