قطعات

شمارهٔ ۲۱۲

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

دوش در سِلْکِ صحبتی بودم

گوش و چشمم به مطرب و ساقی

۲

پایمال معاشرت کردم

هر چه سالوس بود و زَرّاقی

۳

گفتم ای دل قرار گیر اکنون

که همین بود حد مشتاقی

۴

دیگر از بامداد می‌بینم

طلب نفس همچنان باقی

بازگشت به سروده‌های سعدی