گر از خراج رعیت نباشدت باری
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری؟
دربارهٔ این سروده
این بیت به این موضوع اشاره دارد که اگر مالیات از مردم (رعیت) گرفته نشود، چگونه میتوان لشکر و قدرتی برای حکمرانی داشت. در واقع، اگر مردم در رنج و زحمت باشند، نباید اجازه داد که خود را آزار دهند و باید به رفاه و زندگی آنها اهمیت داده شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری