ای پسندیده حیف بر درویش
تا دل پادشه به دست آری
دربارهٔ این سروده
این بیت اشاره دارد به افسوس و حسرت بر حال کسی که برای رسیدن به مقام و جایگاه خود، دل پادشاه را به دست میآورد. شاعر تأکید میکند که این کار ناپسند و بیمعنا است، چرا که در این راه ممکن است به حقوق دیگران آسیب برساند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تو برای قبول و منصب خویش
حیف باشد که حق بیازاری