شمارهٔ ۲۰۴

در این شعر، شاعر به اهمیت وجود و ارزش انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر تمام ثروت‌ها و قدرت‌های جهان را به دست آوریم، باز هم نمی‌ارزد که برای دستیابی به آنها به خود زحمت و آزار برسانیم. به عبارتی، وجود و آرامش درونی از هر چیز دیگری ارزشمندتر است.