شمارهٔ ۱۹۴

این بیت بیان می‌کند که خداوند بخشنده و مهربان است، اما صبر در برابر فقر و نیازمندی بسیار ارزشمند است. همچنین، اگرچه ممکن است بیگانگان یا غریبه‌ها به انسان محبت نشان دهند، اما همچنان دوستی و محبت از دوستان نزدیک با ارزش‌تر و دلپذیرتر است.