شمارهٔ ۱۸۴

این شعر به ما یادآوری می‌کند که نباید به دیگران آنچه را که خودمان نمی‌پسندیم، روا داریم. شاعر با تأکید بر احترام به مادران، می‌گوید اگر کسی مادر خود را دوست دارد، نباید به مادر دیگران هم بی‌احترامی کند.