شمارهٔ ۱۸۳

این ابیات به مفهوم صبر و تحمل در برابر مقدرات الهی اشاره دارند. در واقع می‌گوید که بهتر است بر قسمت خداوند صبر کرد تا اینکه به دیگران یا به سرنوشت ناسزا گفت. همچنین بیان می‌کند که فردی ناپاک و بی‌رحم (کاب سقای بی‌صفا) نمی‌تواند منبع خوبی برای رفع نیازها باشد، مانند تشنه‌ای که در سرزمین خشک و گرم می‌میرد. در نتیجه، صبر و توکل به خدا بهترین راه حل است.