قطعات

شمارهٔ ۱۸۲

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چو می‌دانستی افتادن به ناچار

نبایستی چنین بالا نشستن

۲

به پای خویش رفتن به نبودی

کز اسب افتادن و گردن شکستن؟

بازگشت به سروده‌های سعدی