شمارهٔ ۱۸۰

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که رحمت و قناعت را به او عطا کند. او ایمان و ملک معنوی را بر هر چیز مادی ترجیح می‌دهد و می‌گوید که اگر روزی او را به سمت مرگ ببرد، داشتن قناعت و ایمان برای او مهم‌تر از خوردن نان و مادیات است.