آن ستمدیده ندیدی که به خونخواره چه گفت
ملکا جور مکن چون به جوار تو دریم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، گوید که ستمدیدگان به ظالم میگویند که با آنها سخت نگیرد، زیرا اگر ستم ادامه یابد، به کجا پناه ببرند. آنها از ستمکار شکایت میکنند، اما وقتی خود ستمکار در موضع قدرت باشد، دیگر کسی برای شکایت وجود ندارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گله از دست ستمکار به سلطان گویند
چون ستمکار تو باشی گله پیش که بریم؟