شمارهٔ ۱۷۱

برداشت: این بیت به این معناست که افراد خوشبخت تنها کسانی هستند که تلاش و اقدامشان به سوی تو، تنها با اراده خداوند برای خوشبختی آن‌ها همراه است. به عبارتی، سعادت و خوشبختی انسان‌ها در دست خداوند است و فقط اوست که می‌تواند موجب موفقیت و پیشرفت آن‌ها شود.

برداشت: خیر و نیکی تنها از افرادی با قابلیت‌ها و ویژگی‌های مناسب به دست می‌آید و تو که صاحب خوبی هستی، باید بر این ویژگی‌ها پافشاری کنی.