شمارهٔ ۱۷۰

این ابیات به نوعی تأمل در Day of Judgment و عواقب اعمال انسان‌ها دارد. شاعر به فردی که مرتکب گناه شده اشاره می‌کند و او را به تفکر درباره وضعیت خود دعوت می‌کند، به ویژه اینکه آیا راضی است در روز قیامت در حالی که به اشتباهات خود آگاه است، بماند. این شعر به موضوعات اخلاقی و توجه به عواقب اعمال توجه دارد.