قطعات

شمارهٔ ۱۵۲

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شجر مقل در بیابان‌ها

نرسد هرگز آفتی به برش

۲

رطب از شاهدی و شیرینی

سنگ‌ها می‌زنند بر شجرش

۳

بلبل اندر قفس نمی‌ماند

سال‌ها، جز به علت هنرش

۴

زاغ ملعون از آن خسیس‌ترست

که فرستند باز بر اثرش

۵

وز لطافت که هست در طاووس

کودکان می‌کنند بال و پرش

۶

که شنیدی ز دوستان خدای

که نیامد مصیبتی به سرش؟

۷

هر بهشتی که در جهان خداست

دوزخی کرده‌اند بر گذرش

بازگشت به سروده‌های سعدی