پروردگار خلق خدایی به کس نداد
تا همچو کعبه روی بمالند بر درش
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به عظمت و بیهمتای خداوند اشاره میکند و میگوید که هیچکس نمیتواند به اندازه کعبه (نماد مقدس در اسلام) به خداوند نزدیک شود. همچنین بیان میکند که اگر کسی نتواند از نعمتها و مقامهای الهی بهرهمند شود، خود را به خاک مذلت میزند. به طور کلی، این اشعار بر اهمیت و بزرگی خداوند و ناتوانی انسانها در برابر او تأکید دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از مال و دستگاه خداوند قدر و جاه
چون راحتی به کس نرسد خاک بر سرش