شمارهٔ ۱۳۰

این بیت بیانگر این است که با استفاده از قدرت و زرق و برق، ممکن است بتوان زبان مردم را خاموش کرد یا به افسون به سخنان شگفت انگیز هدایت کرد. اما وقتی که حقیقت و دیانت در میان باشد، هیچ راهی جز اینکه این حقیقت خود را نمایان کند، وجود نخواهد داشت. به عبارتی دیگر، حقیقت همیشه در نهایت خود را نشان می‌دهد و نمی‌توان آن را پنهان کرد.