قطعات

شمارهٔ ۱۲۲

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

نه آدمیست که در خرمی و مجموعی

به خستگان پراکنده بر نبخشاید

۲

گلیم خویش برآرد سیه گلیم از آب

وگر گلیم رفیق آب می‌برد شاید

بازگشت به سروده‌های سعدی