مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد
مرد صاحبنظر آنجا که وفا بیند و جود
دربارهٔ این سروده
این شعر به ارتباط میان محیط و شخصیت انسانها اشاره دارد. مرغ به جایی میرود که علف و غذا پیدا کند، و مردان صاحبنظر جایی حضور دارند که وفاداری و generosity ببینند. در نهایت، شاعر به سفلهها هشدار میدهد که به کسانی که فقط به ثروت خود میبالند نگاه نکنند، زیرا کسی از آنها انتظار سخاوت ندارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سفله گو روی مگردان که اگر قارونست
کس ازو چشم ندارد کرم نامعهود