شمارهٔ ۱۰۴

در این ابیات، شاعر به نکته‌ای اشاره می‌کند که افراد ناکارآمد و بدخُلق نیز دارای ویژگی مثبتی هستند. به‌خصوص هنگامی که دو نفر با هم مشورت می‌کنند، ممکن است عیوب یکدیگر را بیان کنند، که این خود نشان‌دهندهٔ یک نوع فراست و درک مشترک است. در واقع، این عیب‌جویی می‌تواند به شناخت بهتر و اصلاح رفتار کمک کند.