شمارهٔ ۹۳

در این اشعار، شاعر به زیبایی صدای حمد و ستایش اشاره می‌کند و می‌گوید که شگفتی ندارد اگر پرندگان به خاطر آواز خوش و دلنشین دچار حیرت شوند. همچنین از خداوند می‌خواهد که این خوانندگان که صدای ناخوشی دارند، مورد بخشش واقع شوند.