شمارهٔ ۹۲

در این بیت، شاعر به عظمت و قدرت آسیا اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر ده هزار نفر هم به دور یک مرد بگردند، باز هم نمی‌توانند او را از زیر به زبر (از پایین به بالا) ببرند. این بیان به نوعی به محدودیت نیروی انسان و قدرت‌های بزرگ اشاره دارد.