شمارهٔ ۹۱

این بیت به تشبیه نفس ظالم به زنبور اشاره دارد که دنیا از ظلم او در رنج است. ولی باید صبر کرد تا روزی برسد که همه بر سر او برانند و او را مجازات کنند. به عبارتی، ظلم در نهایت تحمل نخواهد شد و کسی نخواهد توانست از عواقب آن فرار کند.