هر کجا دردمندی از سر شوق
گوش بر نالهٔ حمام کند
در این شعر، شاعر به تضاد میان زیبایی و زشتی میپردازد. او میگوید که در جایی که دردمندی از روی شوق به ناله و فریاد میپردازد، صدای خوش بلبل (نماد زیبایی) نادیده گرفته میشود و تحت تأثیر صدای ناهنجار خر (نماد نازیبایی) قرار میگیرد. شاعر کاش بلبل خاموش میبود تا صدای خر مانع زیبایی صداهای لطیف نشود. این شعر نمادی از تضاد بین زیبایی و نازیبایی در زندگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر کجا دردمندی از سر شوق
گوش بر نالهٔ حمام کند
چارپایی برآورد آواز
وان تلذذ برو حرام کند
حیف باشد صفیر بلبل را
که زفیر خر ازدحام کند
کاش بلبل خموش بنشستی
تا خر آواز خود تمام کند