شمارهٔ ۸۷

این شعر به موضوع ظلم و ستم اشاره دارد و می‌گوید که هرگز نباید اجازه داد که ظالم به مظلوم آسیب برساند. در غیر این صورت، سختی و رنج برای مردم به وجود می‌آید؛ زیرا در حین اینکه به ظالم پرداخته می‌شود، مظلومان و ضعفا در خطر نابودی قرار دارند. پیام آن این است که باید از مظلومان حمایت کرد تا جامعه آسیب نبیند.