شمارهٔ ۸۳

این بیت بیانگر این است که وقتی تقدیر یا سرنوشت خوب به کسی روی می‌آورد، دیگران به او نزدیک می‌شوند و او را دوست خواهند داشت. اما هنگامی که فرصت‌ها تغییر کنند و روزگار به ضرر او برگردد، حتی نزدیکان و دیوارهای او نیز بر او می‌تازند و او را می‌زنند. به عبارتی، این شعر نشان می‌دهد که انسان‌ها به غذا و شکوفایی توجه می‌کنند و در سختی‌ها و ناملایمات، به سرعت حمایت خود را پس می‌گیرند.