شمارهٔ ۶۷

این شعر به موضوع ناتوانی و محدودیت‌های فردی می‌پردازد. مفهوم آن این است که علیرغم نیت خوب و آرزوهای بزرگ، اگر منابع و امکانات کافی وجود نداشته باشد، نمی‌توان کاری از پیش برد. به بیان دیگر، دل خوب و نیت مثبت بدون داشتن ابزار و شرایط مناسب نمی‌تواند به نتیجه برسد.