شد غلامی به جوی، کآب آرَد
آبِ جوی آمد و غلام بِبُرد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، غلامی به کناری جوی آب میرود و آب جوی او را میبرد. در حالی که او هر بار ماهی را با دامش میگرفت، این بار ماهی دام او را میبرد. به نوعی، این شعر اشاره به تغییرات و ناپایداری زندگی دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دام هر بار ماهی آوردی
ماهی این بار رفت و دام بِبُرد