شمارهٔ ۵۲

این شعر به ما هشدار می‌دهد که در مقابل دشمنی که به نظر خرد و منطقی می‌آید، مراقب باشیم. نباید مسائل بی‌معنی را رها کنیم، زیرا زمان می‌تواند آن‌ها را بزرگ کند. همچنین به یادآوری است که در دوره‌ای که هنوز جوانی و بی‌تجربگی وجود دارد، ممکن است موانع و مشکلات بزرگ‌تری نمایان شوند. در نهایت، نتیجه‌گیری می‌شود که باید پیش از اینکه مشکلات بزرگتر شوند، به آن‌ها رسیدگی کنیم.