شمارهٔ ۵۰

در این ابیات، شاعر به بررسی وضعیت و سرنوشت افرادی می‌پردازد که در دوران‌های مختلف به ثروت و قدرت دست یافته‌اند. او از پرویز و خسرو یاد می‌کند و می‌پرسد که پرویز از زمانه چه استفاده‌ای کرده است و خسرو چه چیزی از این ماجرا نصیبش شده است. مضمون کلی این اشعار بیانگر مقایسه‌ای است بین کسانی که امکانات و خزاین را به دست می‌آورند و اینکه آیا این ثروت و منابع را به دیگران واگذار می‌کنند یا خیر.