شنیدم که بیوهزنی دردمند
همی گفت و رخ بر زمین مینهاد
دربارهٔ این سروده
در این بیت، بیوه زنی غمگین و دردکشیده را میبینیم که با ناله و فریاد، بر زمین میافتد. او به کدخداهایی که نسبت به او بیتوجه و بیرحم هستند، دعایی میکند که زنشان نیز بیوه شود. این شعر نشاندهندهی درد و رنج بیوهزنان و لزوم توجه و ترحم است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر آن کدخدا را که بر بیوهزن
ترحم نباشد زنش بیوه باد