ضرورتست به توبیخ با کسی گفتن
که پند مصلحت آموز کاربندش نیست
در این شعر بیان میشود که توبیخ کردن و نصیحت به کسانی که به درس زندگی توجه نمیکنند، ضروری نیست. همچنین اگر کسی با مهربانی با ما رفتار میکند، نباید با قهر و خشم صحبت کنیم، زیرا هرچه زمان بگذرد، نیازهای او برطرف نمیشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ضرورتست به توبیخ با کسی گفتن
که پند مصلحت آموز کاربندش نیست
اگر به لطف به سر میرود به قهر مگوی
که هر چه سر نکشد حاجت کمندش نیست