شمارهٔ ۳۴

این بیت به ما می‌گوید که باید آزادوار زندگی کنیم و از پیری و ناتوانی نترسیم، زیرا تا زمانی که زندگی هست، روزی مشخصی برای ما تعیین شده است. در حقیقت، جوانی و نعمت‌های الهی همیشه در دسترس است و نباید از شکست‌ها هراسی داشته باشیم.