شمارهٔ ۲۸ - در عزت نفس

برداشت: می‌گویند سعدی، چرا بی‌هدف و بی‌کار مانده‌ای؟ سختی‌ها را از خود دور کن، زیرا زندگی‌ات به طوری مشخص در پیش است.

برداشت: این دست قدرتی که تو در اختیار داری، در کجا و چگونه می‌تواند با تلاش‌ها و زحمات تو در شعر و ادب ارتباط داشته باشد؟

برداشت: اگر مدتی خود را در ستایش دیگران مشغول کنی، موفق خواهی شد و به مهارت می‌رسی، چرا که ثروت حقیقی در توانایی و هنر است، نه در داشتن مال.

برداشت: اگر امکانات و ثروتی نداشته باشی، نمی‌توانی دوستانت را خوشحال کنی. زیرا اگر نتوانی شاد کننده دوستانت باشی، به نوعی به دشمنانتان خدمت کرده‌ای.

برداشت: بله، مانند اینکه به لاشخور مردار خوار حمله کردند، به سیمرغ نیز حمله کردند، زیرا قاف مربوط به رضایت و زندگی ساده است.

برداشت: من این را نمی‌پسندم که برای نیازهایم به کشاورز یا رئیس روستا مراجعه کنم؛ زیرا این کار مثل تقاضای کمک از گدایان است.

برداشت: اگر بگوییم که از فردی بی‌ارزش توقعی داریم، مانند این است که بر بدنم مویی از خارپشت بخواهد، چرا که آن توقع همان اندازه بی‌ارزش و ناممکن است.

برداشت: می‌گویی که با پول می‌توان رضایت دوست را به دست آورد، اما این حرف با دانش و آگاهی درست نیست.

برداشت: صد گنج ارزشمند به قیمت جویای هنر است. باید از کسی که این هنر را می‌دهد تشکر کرد، اما جای تأسف برای من است.

برداشت: به خاطر بدی‌ها و رفتار نادرست دیگران، اگرچه من ناتوان هستم، ولی باز هم نگران نیستم چون شاهد و ناظر من خود لطف و رحمت خداست.