قطعات

شمارهٔ ۲۶

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گر سفیهی زبان دراز کند

که فلانی به فسق ممتازست

۲

فسق ما بی‌بیان یقین نشود

و او به اقرار خویش غمازست

بازگشت به سروده‌های سعدی