گر سفیهی زبان دراز کند
که فلانی به فسق ممتازست
در این بیت، شاعر بیان میکند که اگر کسی جاهلانه و بیموقع در مورد شخصی به بدی حرف بزند و او را به فسق متهم کند، گناه خود او بدون دلیل و توضیح مشخص نخواهد شد. در واقع، تنها اعتراف آن شخص میتواند نشاندهنده حقیقت باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر سفیهی زبان دراز کند
که فلانی به فسق ممتازست
فسق ما بیبیان یقین نشود
و او به اقرار خویش غمازست