قطعات

شمارهٔ ۱۵

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

یکی از بخت کامران بینی

دیگری تنگ عیش و کوته‌دست

۲

آن در آن چاه خویشتن نفتاد

وین برین تخت خویشتن ننشست

۳

تاج دولت خدای می‌بخشد

هر که را این مقام و رتبت هست

۴

لاجرم خلق را به خدمت او

کمر بندگی بباید بست

بازگشت به سروده‌های سعدی