شمارهٔ ۸۶

این بیت شعری به مفهوم این است که باید از کشتن و برهم زدن آرامش خودداری کرد، زیرا در زمانی که اوضاع آرام است، حمله و جنگ تنها به نفع تشنج و ناراحتی خواهد بود. در واقع، می‌گوید که آرامش نیاز به مراقبت و حفظ دارد.