شمارهٔ ۲۴

برداشت: تو آن‌قدر زیبایی و دلربا هستی که باید از زیبایی‌ات مراقبت کنی و آن را به هر کسی نشان ندهی.

برداشت: برای من بهتر است که در خفا و دور از چشم مردم باقی بمانم و به هیچ وجه خود را نشان ندهیم.

برداشت: به خاطر وفاداری‌ات، دوستی را دشمن فرض کردم، چون وقتی دیدم که تو به عهدت وفا نمی‌کنی، با خودم گفتم که این کار تو نوعی فتنه است.

برداشت: اینقدر از خود و آشناهای خود دور شده‌ام که حالا با تو که بیگانه هستی، احساس آشنایی می‌کنم.

برداشت: اگر امیدی به رسیدن به تو نبود، نور زندگی را از دیدگانم دور می‌کردم.

برداشت: هیچ کسی در غم تو نیست جز من، که در روز عید، بی‌روزی و بی‌دل بودنم را به وضوح حس می‌کنم.

برداشت: من و غم، از این به بعد دیگر چه اهمیتی دارد که بدون روی تو باشم، اگر فقط یک شب پیش من بیایی؟