شمارهٔ ۱۹

برداشت: من این نوشته‌ای که حالا دارم می‌نویسم را با اشک‌های پر از غم و اندوه می‌نویسم.

برداشت: این در را باز کردم و نامه‌ای نوشتم، اما احساسم اکنون مثل گذشته نیست.

برداشت: من در حالتی هستم که برای عذرا احساس دلتنگی می‌کنم و برای لیلی، مانند مجنون، از احساسات خود می‌نویسم.

برداشت: عزیزم، نمی‌توانم داستان خود را به خدمت تو بگذارم، زیرا هر بار که می‌نویسم، حس دیگری دارم.

برداشت: تو باید بپذیری که حتی اگر من نتوانم به خوبی از خودم دفاع کنم، تو به خاطر استعداد و توانایی‌ات همچنان خوب می‌نویسی، حتی اگر نوشته‌های من کم‌ارزش باشند.