شمارهٔ ۱۷

برداشت: به چه احساس دردناکی دچار شده‌ام که به خاطر محبت تو، گرفتار شده‌ام؟

برداشت: چگونه ممکن است که من چنین خطایی کرده باشم که ناگهان به دست تو، که ستمگر و بی‌رحم هستی، گرفتار شدم؟

برداشت: من با چنین دل عاشقانه‌ای هیچ کنترلی بر عشق بازی ندارم، اما با این حال، در این مسیر افتاده‌ام.

برداشت: در دل عشق تو با شور و شوق به پیش می‌روم و با تمام وجود به سوی تو می‌شتابم. اما در این مسیر خیالی، دچار سرگشتگی و غم هستم.

برداشت: من هرگز در این مسیر سقوط نکردم، حتی اگر صد بار دیگر هم در این روش به زمین بیفتم.

برداشت: من نمی‌توانم از این دریای عمیق غم رهایی پیدا کنم، زیرا در این دریاچۀ اشک‌ها مثل لنگری به زمین افتاده‌ام.

برداشت: تصور لب و چهره و حالت او را در درون گل، عطر و شکر مشاهده کردم و به شدت تحت تأثیر قرار گرفتم.

برداشت: دستم از آن موهای مشکی لیز خورد و نمی‌دانم چگونه به آن خاک خوشبو افتادم.

برداشت: در چاهی که جانم به خوبی در آن قرار گرفت، اما از بدبختی خودم در درگاه آن گرفتار شدم.

برداشت: در طول زندگی‌ام به سرنوشت خوب دست یافتم، زیرا تو همیشه همراه من بودی و در شادی‌ها و غم‌ها در کنارم بودی.