شمارهٔ ۱۴

برداشت: باد بهاری وزیدن گرفت و صدای گریه و نالهٔ پرنده‌ها از مرغزار به آسمان رسید.

برداشت: درخت سرو با قامت بلند و زیبا به سرسبزی و شکوه چمن کمک کرده است و پرنده فاخته با نغمه‌خوانی، بر روی درختان بید و چنار آواز می‌خواند.

برداشت: گلی در چمن شکوفا شده و ماه یا خورشید در حال درخشیدن است. سروی هم در کنار جویبار در حال رقص است.

برداشت: شاخی که میوه دارد، اگر به سنگ برخورد کند، بید ناله نمی‌کند و بی‌خیال از ظلم بدکاران است.

برداشت: به روش نرگس توجه کن، در کنار بنفشه باقی مان؛ همچنین سوسن زیبا را برگزین و بگذار شکوفه‌های زرد شقایق روییده شوند.

برداشت: برخیز و از لحظه‌های زیبا بهره ببر؛ نسیم بهاری آواز خوش پرندگان را به همراه دارد و بوی بسیار خوش لاله‌های درختی را پراکنده کرده است.

برداشت: هر گلی و برگی که وجود دارد، به یاد خداوند است. پرنده‌هایی مانند بلبل و قمری نیز چه می‌خوانند، جز یادآوری خداوند؟

برداشت: برگ‌های سبز درختان در نظرِ خداوندِ هوش ( انسان هوشیار) ، هر یک مانند وَرَقی از اوراق کتابِ شناختِ خداوند می باشند

برداشت: زمان بهار است، بلند شو تا زیبایی‌ها را ببینیم. دیگر زمانی برای تکیه کردن بر گذشته نیست، چون بهار دوباره نخواهد آمد.

برداشت: بلبل دستان را بخوان، چراکه پرنده خوش صدا و زیبا را به محفل بیاور و شگفتی‌هایش را به دیگران منتقل کن.

برداشت: در فراز کوه‌ها و دشت‌ها، روزی برای طواف و دور زدن است و زمان بهار به پایان رسیده است. این گفتهٔ سعدی را بیاورید.