شمارهٔ ۱۰

برداشت: قدر و خوشبختی دوباره به سمت من بازگشته‌اند، مانند آبی روان که به سرازیر شدن ادامه می‌دهد، و از نعمت‌های زندگی، سرسبزی و زیبایی نیز به من برگشته است.

برداشت: در روزگاری پیر و سالخورده بودم، اما وقتی به وصال چهره زیبایش رسیدم، حس و حال جوانی دوباره به سراغم آمد.

برداشت: دوست دوباره پیش من آمد و دشمن از مقابل من رفت. شکرگزار نعمت هستم که جان گرانبهایم دوباره به تنم بازگشته است.

برداشت: ای دوست، خوشحالی کن! چون دوران سختی و رنج به پایان رسید و زمان خوشی و پیروزی دوباره فرا رسیده است.

برداشت: خوشبختی و سعادت به سراغ من آمده است و مانند مشتری که از شدت شادی در آسمان می‌درخشد، حالا من هم احساس سرزندگی و شادابی می‌کنم.

برداشت: خورشید با مهربانی و ماه با روشنی خود به ما رسیدند. نشانه‌های خوشبختی و بزرگواری به وضوح نمایان شدند.

برداشت: ای سعدی، تاج خوشبختی دوباره به تو رسیده است، زیرا آن محبوبی که چون آب روان زیبا و دلنشین است، دوباره بازگشته است.