شمارهٔ ۸

برداشت: من با اندوه و حسرت از دیارت می‌روم و برایت آرزوی خیر و خوشی دارم. جانم به یاد تو و خاطره‌ات فدای تو باد.

برداشت: من به خاطر شرم و حیا از زیبایی تو، نمی‌توانم سرم را از جلویت بلند کنم و از تو چیزی بخواهم.

برداشت: هر کجا که باشم، برای خوشبختی و موفقیت تو از خداوند دعا می‌کنم. امیدوارم روزگار تو خوب و خوش باشد.

برداشت: اگر عمری داشتم و اجازه بدهی رویت را ببینم، خوشحال می‌شوم. و اگر در دوری از تو بمیرم، برایم بهتر است که به امید تو بمیرد.

برداشت: اگر بوی زلف چینی‌ات به خاک ما برسد، به خاطر عطر مشک‌بارت از خواب بیدار می‌شوم. امیدوارم که این عطر همیشه بر آنجا باد.

برداشت: اگر به یاد من افتادی، لطفاً در جایی از حرف‌های شیرین و دلپذیر من بنویس. سعدی، امیدوارم آن گفته‌ها بر تو خوش بیفتد.