شمارهٔ ۱

برداشت: عاشق بودن از حد گذشته و صبر کردن در غمت سخت شده است. ای یار، برای بهبود دل دیوانه ما، به وصالت قدمی بردار.

برداشت: درد و رنج کسانی که عاشق هستند، تنها طبیب خاصی می‌تواند درمان کند و آن کسی نیست جز لیلی، که بتواند غم مجنون، عاشق دیوانه را برطرف کند.

برداشت: اگر به غم و اندوه دیگران اهمیت نمی‌دهی و نمی‌خواهی به مسکینان توجه کنی، اول از همه باید روی زیبا و خوشایند خود را به ما نشان دهی.

برداشت: وقتی که تو زیبایی و جذابیت را به نمایش گذاشتی، عقل و صبر را از دل دیگران ربودی. اکنون باید برای این ناشکیبا چاره‌ای اندیشید.

برداشت: پیش از این، میل و رغبت به زیبایانی که چهره‌ای چون بت دارند، در دل من نبود. اما هنگامی که تو را دیدم، تصمیم گرفتم که به دنبال آن آرزو بروم و در مسیر عشق قدم بگذارم.

برداشت: هدف ما رسیدن به توست؛ نه از دنیا و نه از آخرت. زیرا بدون تو، دین و دنیا هیچ ارزشی ندارند.

برداشت: من به دیدارت چنان بی‌تابم که از اشتیاق دوری‌ات، دلم را آتشی می‌سوزاند که می‌تواند هفت دریا را به تلاطم درآورد.

برداشت: بیایید امروز را کنار هم خوش بگذرانیم و از لحظه‌هایمان لذت ببریم، زیرا هیچ‌کس در این دنیا از وضعیت فردای ما باخبر نیست.

برداشت: تو به زیبایی سخن می‌گویی و دشمنانت را نادیده می‌گیری، اما کسی که به بیماری مبتلاست، چگونه می‌تواند طعم شیرینی حلوار را درک کند؟